Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Sweet November...

Νοέμβριος 2002.  Έγκυος στο μήνα μου, περιμένω να γεννήσω. Έχω πάρει την άδεια εγκυμοσύνης και είμαι σπίτι περνώντας τις ημέρες μου νωχελικά, μοναχικά. Σκέφτομαι πολύ, ονειρεύομαι πολύ, κοιμάμαι πολύ, μιλάω στον αγέννητο γιο μου ώρες, του τραγουδάω ασταμάτητα, ακούμε μαζί μουσική, ένα ακουστικό στην κοιλιά, ένα στο αυτί μου. Διαβάζω ασταμάτητα, γράφω ασταμάτητα και περπατάω ώρες ατελείωτες σιγοτραγουδώντας, δίπλα στην θάλασσα και στα σοκάκια, άσκοπα, χωρίς προορισμό.
Παρέα μου ο Νάντο, ο απόλυτος φίλος πάντα δίπλα μου, πάντα ακολουθώντας τα βήματα μου.
Όταν νιώθω ανιαρά πηγαίνω σινεμά βλέποντας πολλές ταινίες που έχουν κάτι να μου πουν κι άλλες που δεν έχουν να μου πουν τίποτε μα με κάνουν να νιώθω καλά. Στα μέσα του Νοέμβρη  εκείνου λοιπόν ένα πρωινό Τετάρτης πάω μια βόλτα στα μαγαζιά και καταλήγω στο σινεμά για να δω την ταινία, "Sweet November".
Ρομαντική, τρυφερή, με ωραία χρώματα κι ωραία μουσική...Σταδιακά διαπιστώνω πως  το θέμα της είναι ζόρικο. Πραγματεύεται τον θάνατο, το τέλος μιας σχέσης, πριν ακόμη αρχίσει, μια βίαιη αποκόλληση και μια στάση απομόνωσης και εσωτερικότητας. Ένας ερωτευμένος άντρας που πονούσε φριχτά καθώς έχανε τον έρωτα που μόλις είχε βρει, μια ερωτευμένη γυναίκα που αποφάσισε με αγάπη, να αποχωριστεί τον γλυκό της Νοέμβρη... Το τέλος μιας σχέσης, μα όχι ενός έρωτα. Ο πόνος, ο φόβος, η αγωνία...


Και εκεί μέσα σε εκείνη τη σκοτεινή αίθουσα το πρωινό μιας Τετάρτης έγινε μέσα μου μια σκληρή διαπίστωση... Ότι αυτό που έβλεπα δεν ήταν πια τρομακτικό για εμένα....
Ο γλυκός μου Νοέμβρης δεν ήταν πια ο σύντροφος μου. Ο άντρας που αγαπούσα βαθιά, τόσο βαθιά, που νόμιζα πως αν φύγει από τη ζωή μου, θα σταματούσε η γη να γυρίζει. Ο άντρας που ήταν κομμάτι πια της ίδιας μου της ύπαρξης, αυτός που αν μαλώναμε, αν θυμώναμε, αν ήταν λυπημένος, δεν μπορούσα να ανασάνω. Ο άντρας που είχα αποφασίσει να μοιραστώ μαζί του την ζωή μου και έλεγα πως ήταν όλη μου η ζωή...ξαφνικά δεν ένιωθα πως ήταν η ζωή μου!

Εκεί μέσα σε εκείνη την σκοτεινή αίθουσα, το κρύο εκείνο πρωινό του Νοέμβρη, δεν με ένοιαζε που ήμουν μόνη στο σινεμά χωρίς το χέρι του να κρατά το δικό μου. Το χέρι μου ήταν εκεί που έπρεπε να είναι...στην κοιλιά μου χαϊδεύοντας τον γλυκό μου Νοέμβρη...γιατί εκείνος πια ήταν η ζωή μου!
Δεν με ένοιαζε που δεν ήταν o λατρεμένος μου σύντροφος δίπλα μου, γιατί αυτός που κουβαλούσα μέσα μου ήταν το πολυτιμότερο φορτίο μου. Εκείνος που έλειπε δεν με έκανε πια τόσο ευτυχισμένη, όσο ευτυχισμένη με έκανε εκείνος...που δεν είχε έρθει ακόμη!

Ήταν μια δυνατή στιγμή. Αξέχαστη. Σαν χτύπημα κάτω από τη μέση, σαν ψυχρολουσία κι έκπληξη μαζί. Ναι, αν η αγάπη μετριέται τότε...τον αγαπούσα περισσότερο. Εκείνον το μικρό άγνωστο ανθρωπάκο...τον αγαπούσα τόσο που από την αγωνία σταματούσε να χτυπά η καρδιά μου. Ήταν το κέντρο μου. Ήταν η αρχή μου...Ο γλυκός μου Νοέμβρης.
Πως είναι δυνατόν να αγαπώ τόσο πολύ κάποιον που δεν ξέρω, κάποιος που δεν έχω δει ποτέ, κάποιον που δεν υπάρχει καν....Πως είναι δυνατόν;

Μετά από εκείνη την ημέρα η ζωή δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια...Η μαγική στιγμή μπορεί να πέρασε μα...δεν την ξέχασα ποτέ. Με έναν τρόπο με σημάδεψε και μπορεί τώρα πια να ξέρω πως η αγάπη απλώνει και πολλαπλασιάζεται και διαφοροποιείται και ωριμάζει για να μπορεί  να ισορροπεί...ωστόσο η διαπίστωση πως ο γλυκός μου Νοέμβρης άλλαξε...είχε μέσα του μια σιωπή κι έναν πόνο.
Ίδιο με τον πρωτόγνωρο πόνο που έφερε η αγάπη μου για εκείνον. Μια αγάπη που καμιά φορά μου σκίζει την καρδιά....

Αυτός ήταν πια ο γλυκός μου Νοέμβρης κι έμαθα πως είναι να αγαπάς ένα πλάσμα περισσότερο από οτιδήποτε, περισσότερο από οποιονδήποτε, περισσότερο από εσένα. Εκείνος μου το έμαθε πρώτος κι εκείνος με πήρε από το χέρι και συμπορευτήκαμε στην αγάπη και στον πόνο της μητρότητας μέχρι να μπορέσω να βρω ισορροπία σε αυτά. Μια ισορροπία που ήρθε με αγώνα κι οριοθέτηση και που απόλαυσε ο μικρός αδερφός του στα πρώτα χρόνια της ζωής του, πολύ περισσότερο από όσο ο ίδιος.
Ο  γλυκός μου Νοέμβρης...

Πέρασαν έντεκα χρόνια από τότε κι ακόμη το θυμάμαι σαν χθες. Θυμάμαι την υπερβολή των συναισθημάτων και των σκέψεων. Θυμάμαι την καρδιά μου να πεταρίζει και το στομάχι να σφίγγεται. Θυμάμαι να φουσκώνει το σώμα μου από συναισθήματα, πολλά και μπερδεμένα.
...και το μικρό εκείνο αγέννητο πλάσμα που έγινε τότε το  κέντρο της ζωής μου, αύριο θα σβήσει 11 κεράκια.
Έντεκα!


Ο γλυκός μου Νοέμβρης μεγάλωσε...κι εγώ μαζί του...Μέσα μου ξέρω πια το όριο, το σωστό το λάθος και την υπερβολή, μα πάντα πάντα εκείνο το συναίσθημα θα μου μείνει αξέχαστο γιατί ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που κατάλαβα τι σημαίνει να είσαι μαμά. Τι σημαίνει να είσαι γονιός κάποιου άλλου ανθρώπου.
Τι σημαίνει η αγάπη σου για εκείνο το πλάσμα να τα επισκιάζει όλα, να τα υπερνικά όλα, να τα γεμίζει ή να τα αδειάζει όλα. Τι σημαίνει να είσαι τόσο δυνατός και τόσο ευάλωτος μαζί...Τι σημαίνει να αγαπάς τόσο...που να τολμάς να ξαναγαπήσεις!!!

Ξανά και ξανά και ξανά...γιατί χωράει η καρδιά πολλή αγάπη. Γιατί αντέχει. Γιατί μπορεί...Γιατί αυτός ο πόνος της μητρότητας, είναι ο μοναδικός που δεν σε κάνει μικρό, μα πελώριο...Πελώριο άνθρωπο!

Χρόνια πολλά γλυκέ μου...Γλυκέ μου Νοέμβρη!
                                                                                        Η μαμά...

36 σχόλια:

Ελπίδα είπε...

τι όμορφη γλυκιά ανάρτηση!! Να τον χαίρεσαι το Νοέμβρη σου Κατερίνα μου!! Να είναι πάντα γερός και χαρούμενος!! πολλά φιλιά

Mary Georgali είπε...

Χρόνια πολλά για το δικό σου γλυκό Νοέμβρη από μια μαμά που ετοιμάζεται να υποδεχτεί το δικό της γλυκό Νοέμβρη! Είναι απίστευτο πόσο μπορεί να απλωθεί και να πολλαπλασιαστεί η αγάπη!
Καλημέρα, φιλιά!

Nasia είπε...

συγκινήθηκα η σκληρή....τόσο που λεω να παω στο σχολειο να φερω πισω τα μικρα ,πραγμα που δεν εχω σκεφτει ποτε ως τωρα χαχαχα
να τα εκατοστήσει και να σας έχει κοντά του να τον καμαρωνετε πάντα!
επειδη εδω σας αφηνουν υπέροχα σχόλια ,θα πω και κάτι άλλο που ελπίζω να σε κάνει να χαμογελάσεις λίγο.....Κατερίνα σε λίγο καταφθάνει η Εφηβεία ! Να διαβάζεις συχνά αυτή σου την ανάρτηση να σου θυμίζει όλα αυτά που ένιωθες ως τώρα! χαχαχαχα
πολλά φιλιά σε όλους σας

Xris Kat είπε...

πολύ τρυφερή ανάρτηση...
Χρόνια του πολλά !!!
φιλάκια

kathycallie είπε...

Να τον χαίρεστε Κατερίνα και Πανταζή! Είναι γλυκό αγόρι! Εύχομαι να είναι πάντα χαρούμενος και όταν με το καλό μεγαλώσει, να φτιάξει μια τόσο όμορφη οικογένεια όπως η δική σας!
Kathy by anthomeli

Tzina Varotsi είπε...

Νομίζω πως δεν υπάρχει γυναίκα που όταν έγινε μάνα να μην ένιωσε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αυτά τα συναισθήματα!
Χρόνια πολλά στον γλυκό σου Νοέμβρη, να είναι πάντα γερός και χαρούμενος!

(πολλά πολλά φιλιά να του δώσεις)

Ανώνυμος είπε...

Τόσο όμορφες σκέψεις και πόσο όμορφα γραμμένες!

Να το χαίρεστε το μικρό σας αντράκι, να είναι πάντα γερό και να κάνει στη ζωή του πράγματα που τον κάνουν ευτυχισμένο!

Φιλία στην όμορφη οικογένειά σας!

Άννα από Άρτα

Ανώνυμος είπε...

Ευχομαι μεσα απο την καρδια μου να εχει υγεια και καλους ανθρωπους γυρω του να τον αγαπουν , να τον προσεχουν , να τον διδασκουν , να τον καθοδηγουν ,να τον φροντιζουν στοργικα και να τον παρακολουθουν (εστω και απο μακρυα ) να μεγαλωνει . Να τον χαιρεστε και να σας χαριζει μονο χαμογελα !! Χρονια πολλα γλυκιε Νοεμβρη !!!

Μαρια Μιχαλακοπουλου

Βασίλης - Βενετία είπε...

Μα... τί κι αν αυτός μεγαλώνει κάθε γλυκό Νοέμβρη. Μεγαλώνει μαζί με την αγάπη σου για αυτόν... του πάει! Τί όμορφη, γλυκιά, νωχελική η εικόνα του στη φωτογραφία. Τί γλυκός ο Νοέμβρης σου...
Να τον χαίρεσαι και να μεγαλώνει στα μάτια σου όπως τα ...ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ!
Η φίλη σου.

Λαμπρινή Μ. είπε...

Χρόνια πολλά Αγγελάκο!
Παιδιά να τον χαίρεστε και να τον δείτε..όπως εκείνος επιθυμεί!!!!
Καλά να περάσετε!!!

effie piplikatsi είπε...

Να χαίρεστε το γλυκό Νοέμβρη σας που είναι ένας κούκλος! Να είναι γερός και τυχερός και να του προσφερθεί αγάπη στη ζωή του όπως απλόχερα του την έχετε προσφέρει εσείς! Για την ανάρτηση δεν το συζητώ.. έκανες πάλι ένα μικρό θαύμα!

Maria Villioti είπε...

Μακαρι να μπορεσω να σας ευχηθω με μια αγκαλια πραγματικη... Να τον χαιρεσαι Κατερινα μου! Ειναι το πιο σημαντικο πραγμα στη ζωη μας...και πανω απ αυτη.

Momma Machi είπε...

Να τον χαίρεσαι Κατερινάκι μου, να μπορείς και να στέκεσαι πάντα δίπλα του, διακριτικά και ουσιαστικά και να τον καμαρώνεις να μεγαλουργεί σε ότι ο ίδιος αγαπήσει και επιλέξει.

Αφροδίτη είπε...

Αχ, αυτός ο Νοέμβρης, τί γλυκός που είναι, Κατερίνα μου.... Φαντάζομαι τη χαρά σου εκείνα τα Χριστούγεννα, που κρατούσες στην αγκαλιά σου το βρεφάκι. Όλο το σπίτι θα μύριζε μωρό, θα μύριζε ζωή.... Εύχομαι να είναι γερός, δυνατός και καλότυχος πάντα. Εύχομαι αυτά τα Χριστούγεννα να μυρίζουν αγάπη, πολλή πολλή αγάπη....και ζωή!

Ειρηνη είπε...

Να τον χαίρεστε ΚαΠα! Να είναι πάντα γερός κι ευτυχισμένος! Πολλά φιλιά

lolipopfamily είπε...

Γλυκό μου αντράκι όταν σε βλέπω σκέφτομαι πόσο κρίμα να μην έχω μια κόρη. Να είσαι καλά , να έχεις παντα γύρω σου ανθρώπους που θα σε αγαπούν και θα σε εμπνέουν Χρόνια σου πολλά από κάποιους φίλους από τα Χανιά που θέλουν πολύ να σε γνωρίσουν !

Υ. Γ. Το αστέρι σου είναι απίθανο όπως εσύ !!!!

My Lovable Baby (by Daeira mommy) είπε...

Να τον χαίρεσαι Κατερίνα μου! Είμαι σίγουρη πώς όταν ο Άγγελος διαβάσει αυτή σου την ανάρτηση, δε θα μπορεί να συγκρατεί τα δάκρυά του.
Φιλάκια!

My Lovable Baby (by Daeira mommy) είπε...

* να συγκρατήσει...ήθελα να γράψω

Dimitra είπε...

Αχ μανούλα εσύ γλυκιά σαν την ανάρτησή σου. Σας εύχομαι κάθε Νοέμβρη να είστε μαζί, να αναπολείτε τις όμορφες στιγμές και να σχεδιάζετε τις επόμενες.
Να τον χαίρεσαι τον γιόκα σου και όλοι μαζί να είστε γεροί και ευτυχισμένοι!!!
Του εύχομαι να είναι πάντα δημιουργικός, ευαίσθητος και ώριμος.

Dee Dee είπε...

Να τον χαιρεστε Κατερινα μου. Παντα με υγεια και αγαπη στη ζωη του!!

Η μικρη μου ειναι 4 κι ακομη απιστευτο μου φαινεται το οτι ειμαι μαμα :) Μαγικο :)

Ενα υπεροχο Σαββατοκυριακο , να περασετε ομορφα :)

Tis Annios είπε...

Χρόνια Πολλά ΄Αγγελε!!!
Κατερίνα μου να τον χαίρεστε και να τον καμαρώνετε!!!!
11? Μεγάλωσε πολύ το αγόρι που σε έκανε μανούλα...
Πολλά φιλιά...να τα περάσετε αξέχαστα♥
**Aννιώ**

Maria Kalaitzi είπε...

Τι ομορφη ,τρυφερη αναρτηση !
Να τον χαιρεσαι και να τον καμαρωνεις οπως επιθυμεις!
Χρονια του Πολλα -να ειναι γερος και τυχαιρος!

Χαρά Μια Χαρά είπε...

Μπορείς να μου εξηγήσεις πως γίνεται κάθε φορά που διαβάζω μια δημοσίευσή σου να δακρύζω από συγκίνηση; (όχι ότι θέλω και πολύ, αλλά και πάλι!) Να 'στε καλά όλοι σας!

ShareYourLikes είπε...

Κατερίνα, πάλι βουρκωμένη σου γράφω...αμάν κοπελιά :)Κάπως έτσι όπως περιγράφεις, έχουμε αισθανθεί νομιζω όλες οι μαμάδες :)

Να τον χαίρεσαι τον γλυκό σου Νοέμβρη! Μπορείς να του δώσεις μια ζεστή αγκαλιά κι ένα φιλί γεμάτο αγάπη κι από μένα;

Georgina Kassavetes είπε...

Να τον χαίρεστε και να τον καμαρώνετε πάντα Κατερίνα και Πανταζή! Καλά να περάσετε σήμερα και χαρούμενες γιορτές!

Σοφία είπε...

Νομιζω οτι μας καλυψες ολες τις μαμαδες...
Να τον χαιρεσαι, να 'χει παντα υγεια, αγαπη και ομορφια στην ψυχη!!!
Φιλια!

Georgia Lam είπε...

Πάλι με κλάματα θα φύγω απο εδώ... Πόσο με συγκίνησες, πόσο χαίρομαι οταν βλέπω πως οι μαμάδες που κοιτούν την ουσία πολλαπλασιάζονται, πως οι μαμάδες του σήμερα είναι γίνονται όλο και καλύτερες, πόσο χαίρομαι που κάποια στιγμή που θα διαβάσει ο γιος σου αυτο το κείμενο (όταν θα έχει μεγαλώσει κι άλλο και θα έχει άλλη βαρύτητα τότε για αυτόν) όχι μόνο θα συγκινηθεί, θα συγκλονιστεί απο την τόση αγάπη! Ποσο χαίρομαι που σε γνώρισα!

marilise είπε...

Κατερίνα μου μολις τελειωσε η Β κληρωση του χριστουγεννιατικου πανηγυριου , στειλε μου σε παρακαλω την διευθυνση σου στο katitimou@gmail.com για το αναμνηστικο δωρακι σε φιλω

marianth είπε...

Συγκινήθηκα..
Μεγάλωσε ο Αγγελός σου...και τι όμορφος που είναι στ' αλήθεια. σε θυμάμαι με την κοιλιά στον Αγιο Νικόλαο και τα πόδια , με βαμμένο πάντα το νύχι,επάνω στο τραπέζι. Ο Νάντο να τριγυρίζει και ο αείμνηστος Ν.Δ. να φωνάζει "τάντο...τάντο....".

Θυμάμαι το πάρτυ αποχαιρετισμού σου στην Κοινότητα και εσύ στο τεαμ να κρυφοκλαίς...μεγάλες αλλαγές...τώρα τις καταλαβαίνω και εγώ καλύτερα μια που είμαι σε πολύ δύσκολη καμπή..(με την δουλειά).

Δεν ξεχνιέσαι εύκολα μωρέ και από εκείνους που δεν είναι κολλητοί σου φίλοι.
έχεις αστέρι αλήθεια και ο αγγελάκος σου να είναι το ίδιο φωτεινός!!!
φιλιά πολλά Κατερινάκι

Litsa Ch είπε...

Να το χαιρόμαστε το αγόρι μας! Πάντα γερό κι ευτυχισμένο!

Μαρία Έλενα είπε...

Χρόνια του πολλά και να τα εκατοστήσει.
Φιλάκια ...

Owl Mommy Βέρα είπε...

Μα ένας τέτοιος γλυκός Νοέμβρης δεν θα μπορούσε να μην αγαπηθεί παρά μόνο έτσι..
Χρόνια του Πολλά Κατερινάκι και πάντα να τον χαίρεστε όταν χαίρεται!

Craftland gr είπε...

τι γλυκεια μανουλα...Να τον χαιρεσαι !!Χρονια του πολλα και καλα!!!!

αχτίδα είπε...

Με.."ταξίδεψες", μου έκοψες την ανάσα και η καρδιά μου κύλησε στο Νοέμβρη εκείνο που σε σημάδεψε τόσο ώστε να γίνει για σένα το παν..Να σου ζήσει το αγοράκι σου , να το δεις παλικάρι φίλη μου.Καλές γιορτές με όλη μου τη καρδιά στο μήνα που μπήκε σήμερα.

kathycallie είπε...

Κατερίνα μου γλυκιά εσύ, γλυκός και ο γιόκας σου. Να τον χαίρεσαι!!!Μέσα στο μυαλό μου όπως πάντα... κάτι παρόμοιο σκεφτόμουν προχθές για την κόρη μου... έντυσες τις σκέψεις μου με εικόνες και συναισθήματα... όπως πάντα! Σε φιλώ πολύ πολύ γλυκά!!! Κάλη

Νικολέτα Κ. είπε...

πόσο τρυφερή ανάρτηση...
εύχομαι να είναι πάντα γερό και με χαμόγελο...
καλό μήνα..
όμορφο βράδυ να χεις!