Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Bring Back Our Girls

Ξεκίνησα σοκαρισμένη εδώ και ημέρες να γράφω αυτό την ανάρτηση όταν ένα βράδυ στα μέσα του Απρίλη, βλέποντας τις βραδινές ειδήσεις στο BBC, άκουσα αυτό το φριχτό νέο. Ότι δηλαδή, σε ένα χωριό της Νιγηρίας, 270 κορίτσια απήχθησαν μέσα από το σχολείο από άντρες της τρομοκρατικής οργάνωσης Boco Haram και δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους εκτός από 53 που κατάφεραν και το έσκασαν. Αυτό έγινε στις 14 του Απρίλη και από τότε η τύχη τους αγνοείται...
Ένα ολόκληρο σχολείο....δεν σχόλασε ποτέ!
Όχι μόνο αγνοείται μα υπήρχε μια τέτοια παγκόσμια αδιαφορία και σιωπή για αυτό το θέμα, δίνοντας το ελεύθερο πεδίο στους άντρες της τρομοκρατικής οργάνωσης που από τότε κάθε ημέρα μπαίνουν σε χωριά και μαζεύουν σε καρότσες, ζώα, τρόφιμα και όποια κορίτσια βρουν στο διάβα τους και τα παίρνουν μαζί τους. Στοιβαγμένα σε καρότσες. Σαν να είναι αναλώσιμα. Σαν γελάδια και γουρούνια, παιδιά που ουρλιάζουν και κλαίνε. Κορίτσια τρυφερά που θα γίνουν σκλάβες, θα βιαστούν, θα κακοποιηθούν, θα βασανιστούν, θα πουληθούν και δεν θα ξαναδούν τους γονείς τους, ούτε θα ζήσουν τη ζωή που τους αξίζει!

Παρακολουθώ καθημερινά τα νέα και τα νέα με σοκάρουν, κάθε μέρα άλλα 8 κορίτσια κι άλλα 5 κορίτσια κι άλλα 10 κορίτσια, σαν κάποιος να παίζει και να ειρωνεύεται με την ανικανότητα ενός κράτους να προστατέψει τα παιδιά του, με την ανικανότητα ενός κόσμου να προστατέψει τα παιδιά του, με την αδυναμία των δύστυχων γονιών να προστατέψουν τα παιδιά τους, σε μια χώρα διαλυμένη, σε μια Διεθνή Κοινότητα που δρα επιλεκτικά, σε έναν κόσμο που άλλα πολιτικά θέματα είναι πιο σημαντικά!
Πιο σημαντικά από τα πάνω από  270  παιδιά, που έχουν απαχθεί....Ο αρχηγός της Boco Haram, με θράσος και γελώντας στο φακό, διακηρύσσει πως θα τις πουλήσει και τρελαμένοι γονείς ουρλιάζουν στις λιγοστές κάμερες με απόγνωση.

Οι φωνές τους άρχισαν να ακούγονται μόλις μια εβδομάδα πριν. Δηλαδή πέρασαν ήδη τρεις εβδομάδες αδράνειας, με διάφορους γυναικείους συλλόγους να διαλαλούν πως αν 270 λευκά κορίτσια είχαν απαχθεί από μια τρομοκρατική οργάνωση ο κόσμος θα γυρνούσε ανάποδα και τα παιδιά θα κοιμόταν ήδη ασφαλή στα κρεβάτια τους...
Από τότε το θέμα άρχισε να παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις και κάποιοι άρχισαν να ενδιαφέρονται. Οργανώσεις, σύλλογοι, καλλιτέχνες ανά τον κόσμο. Έχει δημιουργηθεί ένα κύμα πια ανθρώπων που ζητούν δράση και η Νιγηρία έχει επικηρύξει με μεγάλο χρηματικό ποσό την τρομοκρατική οργάνωση ενώ η Αμερική μετά από την Διεθνή πια πίεση στέλνει κλιμάκιο ερευνητών, να βρει τα κορίτσια. Σε όλο τον κόσμο πια γίνονται μαζικές εκδηλώσεις για να πιεστεί η Διεθνής Κοινότητα, να αφυπνιστεί και να δράσει άμεσα  γιατί όλοι μπορούμε να κάνουμε κάτι. Όλοι έχουμε το χρέος να κάνουμε κάτι.
Ας πάρουμε καταρχήν θέση σε όλο αυτό, μπαίνοντας στο κύμα ανθρώπων που θα ασκήσει πίεση. Μέσα από τις δράσεις του  Bring Back Our Girls, μπορούμε να ενημερωνόμαστε συνεχώς και να συμμετέχουμε όσο πιο ενεργά γίνεται από τα σπίτια μας. Μαζεύοντάς υπογραφές, στέλνοντας πληροφόρηση σε φίλους χρησιμοποιώντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που έχουν πελώρια πια δύναμη και παίρνοντας μέρος σε οργανωμένες μαζικές δράσεις στην περιοχή μας ή δημιουργώντας δράσεις.
Όλοι μπορούμε να κάνουμε κάτι...Ας το κάνουμε λοιπόν!


Ας προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε γιατί...για σκεφτείτε λίγο...Κορίτσια. Μικρά παιδιά από 10-12 έως 18 ετών. Κάποιοι τα άρπαξαν. Μακριά από τις μανάδες και τους πατεράδες του. Μακριά από τα σπίτια τους. Μόνα κακοποιημένα τρομαγμένα, "πράγματα" σε βρωμερά χέρια, άγριων αντρών.  Ας σκεφτούμε λίγο αυτά τα μάτια και ας δούμε στα μάτια τους τα παιδιά μας...κι ύστερα ας σκεφτούμε όλοι αυτούς τους γονείς...που όχι δεν έχασαν απλά τα παιδιά τους.
Ξέρουν πως τα παιδιά τους, αν είναι ζωντανά, ζουν μια κόλαση. Νιώθουν κάθε στιγμή τον φόβο, την αγωνία, την απόγνωση, την φρίκη κάθε απαίσιου συναισθήματος των παιδιών τους γιατί έτσι είναι ο γονιός. Συνδεδεμένος με κάθε συναίσθημα του παιδιού του!

CBS News

Buzz Feed

The Guardian

ABC News
 
Nigerian Schoolgirls
Νιώθουν, αυτή την αίσθηση του σώματος που νομίζεις πως θα ανατιναχτεί από την ένταση, του μυαλού που μουδιάζει από τον πανικό και της ζωής ολόκληρης που ζει σε έναν πελώριο ατελείωτο φόβο...Και το μόνο που σκέφτεσαι είναι "να το ξαναδώ...το μικρό πλάσμα, να κοιτάτε αμέριμνο κι ασφαλές στο κρεβάτι του...και δεν θα το αφήσω ποτέ ξανά από κοντά μου"...
Είμαστε γονείς και ξέρουμε από φόβο κι ευχόμαστε κανείς ποτέ να μην τον νιώσει για το παιδί του. Αν ήμασταν στη θέση τους θα χρειαζόμασταν βοήθεια. Ελπίζουμε να μην βρεθούμε ποτέ σε αυτή τη θέση να ικετεύουμε κάποιον να βοηθήσει ή να σώσει το δικό μας παιδί...
Κάποιον που ζει στην άλλη άκρη του κόσμου, γιατί αυτός ο άλλος θα έχει την ευαισθησία να κάνει κάτι, όχι γιατί αυτό του ζητήθηκε μα γιατί είναι αυτονόητο...Είναι αυτονόητο να βοηθήσεις ένα παιδί που κινδυνεύει κι έναν γονιό που πονά...

Η βοήθεια είναι χρέος. Χρέος προς την ανθρωπότητα την ίδια...Έχουμε μάθει να σιωπάμε, να μην δρούμε, να "κοιτάμε την δουλειά μας". Μα υπάρχουν γεγονότα που είναι τόσο σκληρά, τόσο αδιανόητα, που για αυτά πρέπει να μιλήσουμε, πρέπει να σταθούμε όπου χρειαστεί...Άλλωστε τα παιδιά είναι η "δουλειά" όλων μας. Κάθε παιδί μας αφορά!


Καλημέρα αγαπημένοι...Σε λίγες ημέρες είναι η γιορτή της μητέρας. Εύχομαι όλοι να χαρίσετε και να νιώσετε μεγάλη ευτυχία κι ολοκλήρωση την ημέρα εκείνη...μα εύχομαι και δράση από όλους μας, για αυτές τις μανάδες. Ας είναι αυτό το δικό μας δώρο στην μητρότητα. Ας μην μείνουμε σιωπηλοί!!!
                                                                                               Κατερίνα

15 σχόλια:

Αφροδιτη Πουλιδου είπε...

Καλημερα.....Δεν το ειχα ακουσει καθολου αυτο που λες..Και σε ευχαριστω που μας το λες , μας ενημερωνεις!!!
Δεν ειναι συγκλονιστκο ολο αυτο...τραγικο...και εγω δεν ξερω πως να το περιγραψω.....Μακαρι να γυρισουν πισω ολα τα παιδια , Δεν εχω λογια Κατερινακι....Ποοσο Αδικο ολο αυτο....Ποσο στεναχωρο να ειναι ολοι τοσο αδρανεις τελικα...

Momma Machi είπε...

Kαλημέρα
και εγώ το παρακολουθώ αυτό το θέμα και με έχει συγκλονίσει, ειναι εξοργιστικο, απλα εξοργιστικο αυτο που συμβαινει, μακαρι με αυτον τον τροπο να μπορεσουμε να βοηθησουμε αν και εχω τις επιφυλαξεις μου...
Σκοτωμα θελουν αυτοι..και ολοι οσοι αδιαφορουν

vailie είπε...

:'(:'(:'(:'(:'(:'(:'(:'(:'(:'(:'(:'(:'(

Dee Dee είπε...

Εχεις ενα εξαιρετικο τροπο να προσεγγιζεις το καθε θεμα!

Καλημερα Κατερινα μου

GoodLiving είπε...

Καλημέρα,
κι εγώ είμαι άφωνη με την αδράνεια όλου τους κόσμου τόσες μέρες. Είναι απίστευτο. Ένας τρελός "εξαφάνισε" τόσα κορίτσια γιατί τόλμησαν να θέλουν να μορφωθούν. Τα πουλάει στον στρατό για 12$!!! Φανταστείτε τί τις περιμένει...
Μαρία

Ελπίδα είπε...

το έμαθα μόλις χτες.. και έχω πάθει σοκ!! Αλλά είναι ακριβώς αυτό: αν αυτά τα κορίτσια ήταν λευκά και είχαν απαχθεί σε ευρωπαική/δυτική χωρα θα γινόταν ο κακός χαμός.. Ποσο λυπηρο είναι το γεγονός οτι 270 κοριτσάκια αγνοούνται και δε δίνει κανένας σημασία...

Maria Georgia είπε...

Αντί άλλου σχολίου Κατερίνα, το κοινοποίησα σε όλα όσα έχω πρόσβαση.

Μελίνα Χριστοφαρίδου είπε...

Το διάβασα κατά τύχη μόλις χθες στο νετ...Δεν είχα ιδέα και δεν είχα ακούσει τίποτα και πουθενά!

not-just-mums είπε...

να σου πω την αλήθεια δυστυχώς το περιστατικό στα μέσα Απριλίου δεν το είχα ακούσει από κανένα μέσο.χθες το πρωί άκουσα τα πάντα αναλυτικά για την ιστορία αυτή στον 9,84,που επανέφερε την ιστορία λόγω μικρότερου μεγέθους επανάληψης της αρπαγής και έφριξα. το πόσταρα όπου μπορούσα,δλδ fb & twitter,και οι αντιδράσεις ήταν λιγότερες και από ελάχιστες,καμία σχέση φυσικά με το αν ανεβάσω καμια χαζοχαρούμενη φωτογραφία.ένιωσα απόγνωση,γιατί είμαι τόσο μακριά και τόσο "μικρή",αλλά και γιατί αυτό μου το συναίσθημα είναι το μόνο που μπορώ να κάνω τελικά.έχεις δίκιο που επιμένεις με κείμενο ζητώντας αντιδράσεις,και θα "αντιδράσω" μαζί σου,δυστυχώς σε ιδιωτικές συζητήσεις με φίλους μιλούσαμε για πιο ριζοσπαστικές πράξεις από οργανωμένα ευνομούμενα κράτη,άραγε θα τους κατηγορούσε ποτέ κανείς για αυτό;δεν είναι απλά αυτά τα θέματα,βρήκα προφανώς χώρο να εκφράσω κάποιες σκέψεις και συναισθήματα γιατί μου έρχεται να σκάσω.

not-just-mums είπε...

"Καλησπέρα,το πόσταρα και χθες και είδα ότι δε σας ενδιέφερε και πολύ,οπότε αποφάσισα να σας τα σπάσω. Γιατί έτσι"
Αυτόν τον πρόλογο έβαλα στην ανάρτησή σου στο προφίλ μου, άντε φιλιά ;)

Mary Georgali είπε...

Κι εγώ μόλις χθες το έμαθα και έχω σοκαριστεί. Ως άνθρωπος, ως μάνα, ως καθηγήτρια. Η δουλειά μου είναι να μορφώνω νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια και μπροστά σ᾽ αυτό το μίσος προς την εκπαίδευση μένω άφωνη και νιώθω τόσο ανήμπορη..... Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να αναπαράγω την είδηση όσες περισσότερες φορές μπορώ, μήπως και κάτι αλλάξει επιτέλους!

Μαρία Έλενα είπε...

Δε το ήξερα το θέμα.
Από τη δική σου ανάρτηση το έμαθα.
Φιλάκια ...

Αφροδίτη είπε...

Κάποια στιγμή ένας αναγνωρισμένος ψυχίατρος, αναφερόμενος σ' ένα αποτρόπαιο έγκλημα που είχε γίνει, είπε ότι το σύστημα ηθικών αξιών του κάθε ανθρώπου, της κάθε κοινωνίας είναι διαφορετικό. Και αναρωτήθηκα, οι ηθικές αξίες δεν είναι αντικειμενικές, είναι υποκειμενικές δηλαδή, μιας ημέρας ή ακόμα και μιας στιγμής? Είναι δυνατόν η ζωή, η ανάσα ενός ανθρώπου να εγκλωβιστεί στο άδικο (γιατί αυτό είναι αντικειμενικό) και παράλογα κατασκευασμένο σύστημα ηθικών αξιών ενός ανθρώπου, ενός συνόλου, μιας ομάδας? Και όταν αυτό συμβαίνει, πώς μπορούν όλοι οι υπόλοιποι με το κοινώς αναγνωρισμένο σύστημα ηθικών αξιών ν' αντιστρέψουν το μη αναστρέψιμο? Γιατί κυριαρχεί το παράλογο του ενός και όχι το έλλογο του συνόλου? Γιατί δεν υπάρχει δύναμη ικανή να το καταπολεμήσει? Ή μήπως υπάρχει και δεν το ξέρουμε? Μήπως όλοι εμείς μαζί?

αχτίδα είπε...

Είναι φοβερό και μου ήρθε και μένα για υπογραφή.Εγώ όμως θα είμαι πιο σκληρή και θα πω ότι πρέπει όταν βρεθούν να εκτελεστούν χωρίς δίκη αυτοί οι παθιασμένοι άνδρες που θέλουν ακόμα χειρότερα να τους κάνουν αλλά η ανατροφή μου δεν μου επιτρέπει να γράψω εδώ!

Teteel είπε...

Εξαιρετική ανάρτηση.
Δυνατή η φωνή σου.
Εύχομαι να ξυπνήσει ο "πολιτισμένος" κόσμος και να δοθεί ένα τέλος σε όλη αυτή την τρέλλα.