KaPa. Me without you...tea without a biscuit!

Ο μικρός μας  Γιώργος φέτος γιόρταζε στου Προφήτη Ηλία τα ένατα γενέθλια του και μας το είπε ξεκάθαρα καιρό πριν πως δεν θέλει γιορτούλα τώρ...

Σώπασα πολύ...Πολλές μέρες σιωπής. Είχα να πω μα δεν ήξερα το πως. Ήταν σαν όλα να έχασαν το νόημα. Σαν όλα να άλλαξαν, μετά το φευγιό της Ά...

Ο Ιούνης αυτός μου έκλεψε  την ψευδαίσθηση...Μια ψευδαίσθηση που μέσα μου φάνταζε με ελπίδα...μα έτσι ήθελα να την βλέπω για να νιώθω καλύτε...

Στις Αμερικάνικες αισθηματικές κομεντί το τέλος είναι πάντα χαρούμενο. Μάλιστα τόσο χαρούμενο που πρέπει η χαρά να μοιραστεί. Οπότε συνήθως ...

Ανοίγω το ντουλάπι και παίρνω κονσέρβα. Ψάχνω ημερομηνία πάνω στην ετικέτα τη βρίσκω κάνω να διαβάσω και αυτόματα απλώνω τα χέρια μου κι απο...

Η θεατρική ομάδα του Κοινωνικού Συλλόγου Δέντρο Ζωής δούλευε και προετοιμαζόταν για  την παράσταση του έργου "13". Μου ζήτησαν β...

Αύγουστος του '94. Ετοιμάζομαι να φύγω Αγγλία και ζω μεγάλη αγωνία. Που θα πάω σε ποιο αεροδρόμιο, ποιο τρένο θα πάρω,  τι ώρα θα φτάσω,...