KaPa. Me without you...tea without a biscuit!

Κάποια πράγματα πρέπει απλά να μένουν σπασμένα. Σκέφτηκα σαν έσπασα το αγαπημένο μου γυάλινο ποτήρι του λικέρ.  Ένα και μοναδικό κι απίστευτ...

Τις μέρες αυτές το μυαλό μου τριγυρνά πάντα εκεί. Σκαλίζει η μνήμη παλιά μονοπάτια τα ξεχορταριάζει και θυμάται στιγμές, ανθρώπους, λέξεις. ...

Καλημέρα σιωπηλή με μια προσευχή.  Ήθελα αυτή η ανάρτηση να είναι αλλιώτικη γεμάτη με εικόνες και φως....μα είναι δύσκολο. Μοιράζομαι μαζί σ...

Ξημέρωσε μια ημέρα μολυβένια και βροχερή σαν εκείνη την ημέρα που δεκαοκτώ χρόνια πριν  ξύπνησα και πήγα να τον συναντήσω. 30 Νοέμβρη 2002 κ...

Θα μοιραστώ μαζί σας μια μνήμη παλιά μα ζωντανή.  Δύσκολη μα γεμάτη γνώση. Πριν δέκα χρόνια έπαθα από το πουθενά μια σοβαρή πνευμονία. Είχαμ...

Είναι ξημερώματα. Μια από εκείνες τις άγρυπνες βραδιές με το σπίτι σιωπηλό ενώ όλοι κοιμούνται κι όταν ο ύπνος δεν έρχεται γράφω. Είναι ο μό...

Παλιότερα όταν ήμουν κανονική bloger....απλά έγραφα. Άνοιγα τον υπολογιστή μου, έμπαινα σε μια κενή σελίδα κι έγραφα. Έτσι απλά. Για την καθ...