Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Tell Her Today!

Λίγο καιρό πριν...Είμαι στο αεροπλάνο. Πετάω από Γερμανία, Ελλάδα. Το mp3 πάντα μαζί μου. Προέκταση του χεριού μου. Τα κομμάτια που αγαπώ είναι εκεί. Κατά καιρούς τα αλλάζω προσθέτω αφαιρώ, ανάλογα με τις εποχές και τα κέφια. Ένα τραγούδι όμως είναι πάντα εκεί! Δεν φεύγει ποτέ. Σαν να έχει μπει κάτω από το δέρμα μου και να έχει γίνει φύση μου.
Το ακούω και κάτι μέσα μου φουσκώνει. Μιλά για έναν έρωτα. Μια αγάπη που δεν πρέπει να την αφήσεις να φύγει.
Για έναν άνθρωπο που πρέπει να τα παρατήσεις όλα και να πας να τον βρεις και να του πεις αυτό που έχεις να του πεις....Όχι αύριο! Σήμερα!


Το αεροπλάνο κάνει γύρους πάνω από την Θεσσαλονίκη. Στην καμπίνα έχει απόλυτο θαρρείς σκοτάδι καθώς ετοιμαζόμαστε για προσγείωση και βλέπω τα λαμπάκια της νυχτερινής πόλης και καθώς αιωρούμαστε στον αέρα,  ο Tom  τραγουδά....Tell her today....και με ταξιδεύει...

Χρόνια πριν, τέλος καλοκαιριού, μια βραδιά ζεστή και όμορφη πολύ. Κι εμείς καθόμαστε σε ένα τραπέζι ενός μικρού μπαρ εστιατορίου δίπλα σε μια φλαμουριά...
Έχουμε ένταση μεταξύ μας μεγάλη...Μαλώσαμε, είπαμε, νιώσαμε, ξεκαθαρίσαμε ή έτσι νομίζαμε και πάνω που το είχαμε πάρει απόφαση πως η βραδιά πήγε χαμένη ακούστηκε ο Tom....Tell her today!

Κοιταχτήκαμε κι εκείνος  σηκώθηκε και πήγε στο μπαρ. Δεν ήξερα γιατί, μα μετά μου είπε πως πήγε να ρωτήσει τον τίτλο του τραγουδιού.
Την επόμενη ημέρα μου έκανε δώρο το cd κι από τότε έγινε όχι το τραγούδι μας...μα το τραγούδι που μας γυρνά πίσω στο νόημα που χάσαμε...

Με έναν περίεργο τρόπο...κάθε φορά που ξεχνώ, κάθε φορά που η ζωή με παρασύρει, κάθε φορά που θα χάσω μέσα μου το νόημα και θα αρχίζω να γυρίζω γύρω από τον εαυτό μου στα χαμένα και τα ξεστόχαστα....ο Tom μου στέλνει το μήνυμα του, μέσα από το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου, μέσα από μια πρωινή εκπομπή λίγο πριν φτάσω στη δουλειά, μέσα από το mp3 μου στο πρωινό τρέξιμο....πάντα θα με βρει ο Tom...

Έτσι και προχθές...με βρήκε, μια μέρα βαριά και στενάχωρη. Την ώρα που τα μάτια μου ήταν σκοτεινά και έβλεπαν μακριά το τίποτα, σταματημένη σε ένα φανάρι...με βρήκε...και μου είπε ... "drop everything go tell her today...."
Εκείνη τη στιγμή ακριβώς ένα χρόνο πριν αποχαιρετούσαμε τον ανιψιό μου...και εκείνη τη στιγμή σταμάτησα στην άκρη του δρόμου για να στείλω ένα μήνυμα στον μπαμπά του και ξάδερφο μου...

Ηταν μια ημέρα γεμάτη φως, γεμάτη Άνοιξη...και καθώς πατούσα τα πλήκτρα στο κινητό μου σταματημένη εκεί στην άκρη του δρόμου, άκουσα στο ράδιο πως ήταν η παγκόσμια ημέρα ποίησης....και χαμογέλασα γιατί ο μικρός μας έφυγε μια τέτοια υπέροχη και συμβολική ημέρα και σαν αστραπή ήρθε στα χείλη μου ο υπέροχος στίχος του Ρίτσου από τις Γειτονιές του κόσμου

"Σκέψου η Ζωή να τραβάει το δρόμο της κι εσύ να λείπεις...
Να έρχονται οι Άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα κι εσύ να λείπεις...
Να' ρχονται τα κορίτσια στα παγκάκια του κήπου με τα χρωματιστά φορέματα
κι εσύ να λείπεις..."

....και πόνεσα...για όλα αυτά που έρχονται κι εκείνος λείπει...Πόνεσα για όλους όσους λείπουν, ιδίως αν έφυγαν τόσο νέοι κι έχασαν τόσες Άνοιξες, τόσα διάπλατα παράθυρα, τόσο φως, τόσο έρωτα, τόσα φιλιά, τόση ζωή, τόσες ευκαιρίες...
...Έμεινα για λίγο εκεί με τον ήλιο να μου ζεσταίνει το πρόσωπο τον Ρίτσο να με πονά και τον Tom να μου θυμίζει...κι ύστερα συνέχισα το δρόμο μου, μόνο που άλλαξα διαδρομή κάνοντας έναν ολόκληρο κύκλο για να βγω στο Καραμπουρνάκι και να αγναντέψω τον ανοιχτό ορίζοντα με τον ήλιο να στραφταλίζει πάνω στα αιώνια νερά της θάλασσας. Άργησα, μα δεν αγχώθηκα... Εκείνο τον ήλιο, εκείνο το φως.
Τα άξιζα!

Η ζωή κυλά. Δεν περιμένει. Το ξέρουμε όλοι. Το νιώθουμε όλοι στο πετσί μας. Μα το ξεχνάμε.
Δεν νιώθουμε απειλή από το χρόνο που φεύγει....μέχρι που ο χρόνος φεύγοντας παίρνει κάτι, κάποιον, κάποια πολύτιμη!
Για αυτή την πολύτιμη απώλεια γράφω σήμερα αυτή την ανάρτηση...γιατί αν έχεις μια στιγμή μην την αφήσεις να χαθεί...
Πήγαινε. Πήγαινε και πες της το σήμερα. Πάγωσε το χρόνο. Παράτησε τα όλα. Τίποτε δεν είναι πιο σημαντικό από αυτή την προσπάθεια. Την προσπάθεια να δώσεις αγάπη, να σκορπίσεις συναισθήματα στο σύμπαν, να μοιραστείς τα "νιώθω" σου. Δεν κινδυνεύουν οι ανθρώπινες σχέσεις από τα νιώθω μα από τον εγωισμό, τον συστολή, το φόβο, την έκθεση, τη σιωπή...Από τη σιωπή κινδυνεύουν οι σχέσεις αγαπημένοι...Τη σιωπή!

Σας αφιερώνω λοιπόν το λατρεμένο αυτό  συμβολικό στο δικό μου μυαλό τραγούδι και θα κλείσω και πάλι, με τον υπέροχο στίχο του Ρίτσου από την συλλογή του Γειτονιές του Κόσμου
..."θα 'σαι για πάντα μέσα σε όλα εκείνα που για αυτά έχεις λείψει...
θα'σαι για πάντα μέσα σε όλο τον κόσμο!"

Μήνυμα για εκείνον το μικρό μας και για όλους  όσους λείπουν και θα λείπουν κι η απουσία τους  είναι βαριά και αβάσταχτη...μα η ίδια αυτή απουσία μας θυμίζει όλα όσα έχουμε την δυνατότητα και το χρέος να ζήσουμε γιατί αυτά ακριβώς είναι αυτά για τα οποία εκείνοι έχουν λείψει...
...κι είναι  εκείνη η μαγική στιγμή που η απουσία των αγαπημένων μας, παίρνει το βάρος που της αξίζει. Γιατί η απουσία τους γίνεται από πόνος και μούδιασμα, υπενθύμιση, ευκαιρια και χρέος για ζωή....

Μην περιμένεις. Παράτησε τα όλα και πήγαινε!
Όχι αύριο μα σήμερα. Τώρα είναι η ευκαιρία! Πες του το σήμερα, γιατί μέσα σε κάθε μοίρασμα συναισθημάτων κρύβεται η μνήμη μιας λατρεμένης απώλειας....Η μνήμη ενός αγαπημένου πλάσματος.
Η μνήμη μιας αγάπης που δεν τη σταμάτησε ο θάνατος....

Καλημέρα αγαπημένοι! Στέλνουμε ένα πελώριο κύμα αγάπης εκεί έξω. Σηκώνουμε τηλέφωνα και κάνουμε κλήσεις. Τώρα όχι σε λίγο. Τώρα!
                                                                                                    Κατερίνα

Οι Γειτονιές του Κόσμου...
(κι εσύ να λείπεις) Γ. Ρίτσος



Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Φωτεινή γιρλάντα!

Ήθελα από καιρό να δημιουργήσω μιας και σπάνια πια βρίσκω το χρόνο να φτιάξω κάτι με το ρυθμό που το έκανα παλαιότερα κι αυτό με στεναχωρεί....
Θέλοντας λοιπόν να βάλω μια γιρλάντα με φωτάκια στο δωμάτιο που κοιμόμαστε άρχισα μια μικρή έρευνα κατεβάζοντας ιδέες.....
Το δωμάτιο που κοιμόμαστε δεν έχει για εμάς μόνο την έννοια της κρεβατοκάμαρας μα είναι χώρος ξεκούρασης, χαλάρωσης κι ηρεμίας. Μου αρέσει να  έχει απαλό φωτισμό ιδίως όταν διαβάζω λίγο πριν κοιμηθώ και τα Σαββατοκύριακα συχνά ξαπλώνουμε όλοι μαζί στο κρεββάτι και διαβάζουμε ή συζητάμε.

Τα Χριστούγεννα είχαμε μια όμορφη γιρλάντα με φωτάκια κρεμασμένη στο κεφαλάρι του κρεβατιού κι όταν την αφαιρέσαμε νιώσαμε πως ο χώρος έχασε λίγη από τη ζεστασιά και τη λάμψη του....

Έτσι αποφάσισα να χρησιμοποιήσω μια παλιά πολύ όμορφη γιρλάντα που όμως είχε χαλάσει κι είχαν απομείνει τα λαμπάκια....Έκανα  μια γρήγορη ιντερνετική βόλτα, βρήκα τις πιο εύκολες και γρήγορες οδηγίες για να φτιάξω λουλούδια χάρτινα και να τα περάσω στα λαμπάκια...
Βρήκα οδηγίες με χαρτάκια για cup cakes αλλά καθώς μου ήταν δύσκολο να βρω θήκες στο χρώμα που μου άρεσε αποφάσισα να χρησιμοποιήσω μικρού μεγέθους χαρτοπετσέτες που όμως τις έκοψα σε σχήμα κυκλικό με οδηγό ένα χαρτάκι από cup cake.


Έπειτα ακολούθησα ακριβώς τις οδηγίες διπλώνοντας  σε ημικύκλιο την στρογγυλή πια χαρτοπετσέτα που δεν ήταν τέλειος κύκλος μα δεν με πολυένοιαζε αυτό.


Έπειτα έτσι όπως ήταν διπλωμένη σε ημικύκλιο την ξαναδίπλωνα σε τρίγωνο κι αμέσως μετά, έκοβα τις άκρες σχηματίζοντας μικρά άτσαλα πέταλα κι έκοβα στο τέλος την μύτη του τρίγωνου όπου θα έμπαινε το κάθε λαμπάκι....




Μετά έβαζα το λαμπάκι και με θερμόκολλα κολλούσα τσαλακώνοντας ελαφρά την χαρτοπετσέτα πάνω σε κάθε λαμπάκι. Για το κάθε λαμπάκι χρησιμοποίησα δυο χαρτοπετσέτες, μα μπορούν να κολληθούν και περισσότερες αν θέλουμε το χάρτινο λουλουδάκι μας  πιο πλούσιο.



Έτσι σιγά σιγά κι όποτε είχα χρόνο και με ρυθμούς χελώνας ολοκλήρωσα σε μερικές ημέρες την φωτεινή μας γιρλάντα που στολίζει πια το δωμάτιο μας και με το απαλό φως της μας δίνει ζεστασιά και μεγάλη χαρά....



Ο χρόνος όλων μας είναι περιορισμένος και πια ότι κάνουμε το αρχίζουμε σήμερα και τελειώνει...όποτε τελειώσει...Αλλά όταν τελειώσει, τι χαρά!!! Τι χαρά αγαπημένοι!


Άξιζε για αυτή την μικρή χαρά να ξεκλέψουμε λίγο χρόνο για να νιώσουμε έστω ελάχιστα δημιουργικοί και τέλος για να χαρίσουμε ένα ελαφρύ γλυκό φωτισμό και μια ζεστασιά στα νυχτερινά όνειρα μας....


Τώρα τα αγόρια θέλουν κι εκείνοι φωτεινές γιρλάντες για τα δικά τους δωμάτια και είμαστε σε αναζήτηση απλών κι εύκολων ιδεών.

Καλημέρα αγαπημένοι πλησιάζει Σαββατοκύριακο...ευκαιρία για δημιουργία!
                                                                                                                                Κατερίνα
Μπορείτε να βρείτε τις οδηγίες που συμβουλεύτηκα από το utube εδώ!

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Χτίζουμε ένα Σχολείο!

Το Σχολείο της Φύσης το ξέρετε πια...Το σχολείο της καρδιάς μας!
Το σχολείο που  αγαπήσαμε τόσο....και μας αγάπησε τόσο!


Το να είσαι μέρος ενός τέτοιου σχολείου είναι τεράστιο. Τεράστιο γιατί ανήκεις ξαφνικά σε μια κοινότητα. Τεράστιο γιατί αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Τεράστιο γιατί  όλοι εμείς δεν είμαστε απλά γονείς των παιδιών μας, μα είμαστε γονείς.
Γονείς των παιδιών. 
Των μικρών ανθρώπων κι έχουμε ευθύνη για αυτούς να αλλάξουμε τον κόσμο τους, να τον εμπλουτίσουμε, να τον γεμίσουμε ευκαιρίες....
Είμαστε τυχεροί που αυτό το σχολείο είναι δικό μας! Κι είμαστε δικοί του, οικογένεια....

Νιώθουμε όλοι μαζί την ανάγκη να γράψουμε ιστορία. Να ανατρέψουμε, να προσπαθήσουμε, να συμμετάσχουμε σε κάτι νέο. Σε ένα νέο όραμα που στόχο θα έχει όχι μόνο τα παιδιά μας...μα τα παιδιά όλων...και το πιο σπουδαίο....
Στόχο θα έχει όπως πάντα κι εμάς. Τους ταλαιπωρημένους, πάντα αγχωμένους ενήλικες. Που χρειάζονται να ξαναγίνουν παιδιά, να θυμηθούν, να γελάσουν, να παίξουν, να υπάρξουν ως παιδιά σε έναν κόσμο που τους θέλει βαρετούς ενήλικες!
Το σχολείο της Φύσης μας άφησε να δούμε το παιδί μέσα μας. Να το ξαναβρούμε. Να το συναντήσουμε. Να το φροντίσουμε. Το σχολείο της Φύσης...μας ένωσε...έγινε ο πόλος κι ο πυρήνας μας!

Και να τώρα το σχολειό μας μεγαλώνει! Μεγαλώνει και δημιουργεί μια μεγάλη έκρηξη στον χώρο της εκπαίδευσης....
Ένα νέο σχολείο θα γίνει σε λίγο καιρό πραγματικότητα....Ένα Δημοτικό σχολείο! Δημιουργώνας το μεγάλο Big Bang Education....
Με αφορμή αυτό, πέρυσι το καλοκαίρι έγινε μια μεγάλη υπέροχη εκδήλωση όπου είχα τιμή να ακούσω εμπνευσμένους ανθρώπους να μοιράζονται και να μιλούν μέσα από την επιστημονική τους εμπειρία!


Είμαι περήφανη που υπάρχω κι εγώ κάπου εκεί ως γονιός του αγαπημένου μας σχολείου...έτσι αφού απολαύσετε, τον πάντα μαγικό Άγγελο Πατσιά, την αγαπημένη Βέτα Γεωργιάδου και τον δημιουργικό Γιάννη Σωτηράκο, εμπνευστές όλους του εγχειρήματος... 
Θα βρείτε και την δική μου ομιλία στο 1.06.50 λεπτό....

Θα σας πρότεινα επίσης να δείτε στο utube όλες τις ομιλίες των σημαντικών επιστημονικών συνεργατών που μιλούν για την εκπαίδευση, την ανάπτυξη και την δημιουργικότητα των παιδιών και θα μαγευτείτε!


Το σχολείο μας πια γίνεται πραγματικότητα...Το όνειρο σταματά να είναι άπιαστο! Υπάρχει ένα πανέμορφο πια χωράφι που εκεί θα μπουν τα θεμέλια μιας νέας γενιάς. Μιας γενιάς ανθρώπων που γεννήθηκαν ελεύθεροι και μαθαίνουν με βάση αυτή την μαγική λέξη. Με ελευθερία. Με αρετή. Με πίστη!


Εκεί θα χτίσουμε όλοι μαζί ένα σχολείο. Θα ανοίξουμε μια κάψουλα στο μέλλον...
Δεν υπάρχει τίποτε πιο μεγάλο από αυτό....Χρόνια πριν σαν περνούσα την πόρτα αυτού του σχολείο δεν μπορούσα να φανταστώ...Δεν μπορούσα ούτε στα πιο τρελά όνειρα μου πως θα γίνω μάρτυρας μιας απίστευτης δημιουργικής έκρηξης!

Τώρα η τρέλα συνεχίζεται και στην παρέα μας προστίθενται κι άλλου απίθανοι κι εμπνευσμένοι δημιουργικοί άνθρωποι κι ανάμεσα τους κι ο ιδρυτής της Coco-mat Παύλος Ευμορφίδης. 
Ενός ανθρώπου χαρισματικού, γεμάτου ενέργεια κι έμπνευση. Ενός ανθρώπου που τολμά να γίνει κυνηγός των ονείρων του και τα καταφέρνει...
Ενός ανθρώπου που αποτελεί πρότυπο για την επιχειρηματική, οικολογική κι ανθρωπιστική του δράση!
Την Τρίτη λοιπόν 7 Μαρτίου στις 18.00 στο Ολυμπιακό Μουσείο θα γίνει μια ακόμη  Big Bang Education εκδήλωση όπου θα έχουμε την χαρά να υποδεχτούμε τον κύριο Coco-mat Παύλο Ευμορφίδη στην μεγάλη παρέα μας και στο όραμα της Δημιουργίας ενός εναλλακτικού, οικολογικού, δημιουργικού κι εμπνευσμένου Δημοτικού σχολείου!

Αμέσως μετά την επόμενη ημέρα μια μεγάλη παρέα τρελών γονιών - με τη Βέτα όπως πάντα αρχηγό σε κάθε έγκλημα - θα ξεκινήσει από την Θεσσαλονίκη καβάλα στα ξύλινα ποδήλατα που δημιούργησε ο κος Ευμορφίδης, με πρώτη στάση για διανυκτέρευση στην Καβάλα και στόχο να φτάσουν σε δυο ημέρες στην Αλεξανδρούπολη όπου ο ίδιος, θα μιλήσει στο TEDx Αλεξανδρούπολης!

Εμείς θα είμαστε εκεί....στην τρέλα, στην χαρά στην έμπνευση, στο όραμα!
Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος είπε πως η επένδυση στην εκπαίδευση αποδίδει τον καλύτερο τόκο...κι εμείς μέσα από αυτό το Σχολείο επενδύουμε στην εκπαίδευση των μικρών ανθρώπων...κι ο τόκος δικός τους.  Χαλάλι ο τόκος...χαλάλι κάθε τόκος, για κάθε παιδί! 

Κάπου διάβασα πως κάθε προσπάθεια για διαπαιδαγώγηση θα είναι μάταιη μέχρι να μάθουμε στα παιδιά μας να  αγαπούν τα λιβάδια, τα πουλιά και τα λουλούδια! 
Στο Σχολείο της Φύσης ήρθαμε σε επαφή με αυτό, το τρυφερό μας κομμάτι. Κι εκεί μέσα, μέσα σε όλους μας ζει ένα παιδί που ξέρει να αγαπά, τα λιβάδια, τα πουλιά και τα λουλούδια από ένστικτο. Γιατί είναι κομμάτι τους...Γιατί εκεί ανήκει. Στη Φύση!

Όλοι εμείς εκεί, λοιπόν μαζί, μια παρέα τρελών που πίστεψαν σε ένα ακόμη πιο τρελό όραμα, μιας ακόμη πιο τρελής παιδαγωγού, χτίζουμε ένα σχολείο....
Γιατί κάθε φορά που χτίζεις ένα σχολείο, γκρεμίζεις μια φυλακή!!!

Αγαπημένοι σας προσκαλώ να είστε εκεί...μαζί μας. Συνοδοιπόροι στο όραμα. Γιατί κάθε όραμα που αφορά το μέλλον, μας αφορά. Και το μέλλον το ατενίζουμε μέσα από τα τρυφερά μάτια των παιδιών!...όλων των παιδιών!
Τρίτη 7 Μαρτίου στις 18.00 στο Ολυμπιακό Μουσείο. Σας περιμένουμε....
Περισσότερες πληροφορίες για το Big Bang Education.